bakmayı öğrenin önce. dokunmayı değil.

İTÜ devlet üniversitesi olmasına rağmen, Sabancı ve Yeditepe üniversitelerinden kat kat daha güzel. Kuzenimle de buluştuk, daha da güzel oldu:) İTÜ’lü olmak ayrıcalıktır.


Şey biz Istanbul’a gidiyoruz da belkioblomov kuabiyecanavari gokyuzundekikuslar

Ona her bakışımda birisi bir kürek alıp içime çukur kazıyor. Göğsümde bir çukur hissediyorum sanki. Bu hissettiğim en garip duygu.

phototoursabroad:

There is something about this house that is very appealing. The windows, maybe, but I think it’s how the streets flow around it…..the house sits there like a big rock in the middle of a river.

Istanbul, Turkey.

Benzetme de iyiymiş

İnsanlar inanmıyordu ve aşık olmuyordu. Konuşmayanları vardı ve de hiç susmayanları.
Enes Y. (via haletiruhiyem)

antikadam:

her şeyinizi anlattığınız kişi, sizin her şeyinizdir. öyledir. 

Snapchat: berf1n

buztuttum:

Keşke Bu Kadar İstanbul Olmasaydın

Gurbetler biriktiriyorum kan revan yüreğimde. Yalnızlık suskun ve sensiz kuşatıyor her yanı. Bir kez olsun ben olmak istiyorum oyunu bozan. Bir kez olsun ben olmak istiyorum giden. Hıçkırıklarımı yutkunduğum gecede, gecelerde bir kez olsun ben olmak istiyorum başını eğmeyen ve ardına bakmayan. Ve bir kez daha vazgeçiyorum gelmekten. Ama şimdi gece. Çayıma hüzün karıştı, sevmek daha çok ağrıttı yüreğimi. Sesim yetişmedi sana, sustum. Hayatıma bir seni ekledim. Sen yokluğunla çoğalırken günlerimde, ben beceriksizce sana yürüdüm. Sesim yetişmedi sana. Ben sana yenilmek için sevdim seni. Hayallerime yakıştığın için sevdim. Ama artık gitme vakti. Duymadığın sesimi sana emanet ederek, acılarıma yokluğunu ekleyerek ve nereye gidersem gideyim seninle kalarak gitme vakti… Duam olup kalacaksın. Sevdikçe çoğalacaksın yokluğunla içimde. Kızma bana sitemkar yazıyorum diye… Küskünlüğüm inan sana değil. Söz dinletemiyorum duygularıma, yüreğime. Saatler seni sen geçmiyor. Selamını getirmiyor rüzgarın nefesi. Yollar yolumu sana bağlamıyor. Sen bırakma beni. Şimdi sen bana beni ne kadar çok sevdiğini anlat. Gerçek-yalan fark etmez. Giderken bunu duymak yaşatır beni ancak. Son iyiliğin olsun bana. Ya da sus ve git benden; ardına bile bakmadan… Düşlerimde son bahar artığı ümit ilmekleriyle, umutsuz özlemlerin terkindeki çığlıklarımla, yağmur damlayan ellerimle, topladığım tüm güneşleri getiririm belki sana. Seni görmelere yanarken içim, seni bir daha göremeyeceğimi biliyorum, gölgesinde seni sevmişliğim olan bu şehirde… Her yalnız kalışımda, gece bana, ben geceye yoldaşlık eder; gece kelimelerimi hırpalar, kelime kelime kelimesizliğe düşürür beni. Aklıma gözlerin düşer, susarak çağırırım seni ben. Hasretle, aşkla ben iyi olurum. Sen iyi bak kendine Gittin hiçbir şiirime yakışmadı bu gidiş Keşke bu kadar İstanbul olmasaydın Keşke bu kadar kalmasaydın içimde Keşke..

Kahraman Tazeoğlu

antikadam:

şehrin kalbi artık şurada atacak. seninle oturduğum şu bankta.

mindthecusp:

Istanbul, Turkey. #2

Sen her nerdeysen, orası kimine göre şehir, kimine göre şiir olur elbet.
(via fillervebulutlar)

olimbera:

Herkeslere özlemleri sordum
Bilemediler
Ben hiç denizi görmemiştim
İlk defa gözlerini gördüm
Yoksa bu kalın dudaklı şarkılar
Hem gözlerin
Hem de İstanbul muydular..

Halbuki korkulacak hiç bir şey yoktu ortalıkta
her şey naylondandı o kadar..

Turgut Uyar (via iyininkotusu)